Chapter 14: Worried

1541 Words

Ria   "MADAM, pinapasabi ho ng manager niya na hindi pa sila makakauwi, hindi pa daw tapos ang shooting.”                                        "Anong hindi?! Dalawang araw nang walang malay ang anak ko wala man silang pakielam?! Idedemanda ko sila!”   "Tita, kumalma muna kayo."   "How?! Napahamak ang anak ko dahil sa kapabayaan ng lalakeng ‘yun! Tawagan mo ngayon din ang manager niya at sabihin mong ititigil na ni Ria ang pagpapanggap niya!"   Gustong-gusto kong idilat ang mga mata ko pero hindi ko magawa, para bang napakahina ng katawan ko na pati ang pagmulat ng mata ay nanghihina ako. Hindi ko rin magawang igalaw ang buong katawan ko. Sa tuwing sinusubukan ko ay sumasakit ang mga buto ko. Lalo na sa likod.   Biglang bumalik sa isip ko ang mga nangyari. Kahit na nakapikit a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD