Ria
ONE week na ang nakakalipas. Naigagalaw ko na ang katawan ko kahit papano pero masakit pa rin 'pag magalaw ako, lalo na sa likod dahil doon ako napuruhan.
Sa bawat araw na lilipas ay parang taon para sa akin sa sobrang pagka-bored. Halos mga unan na nga lang ang kausap ko sa buong araw dahil lahat ng nagbabantay sa akin ay may kanya-kanya rin ginagawa, kaya madalas mag-isa lang ako sa kwarto.
Buti nalang dinalaw ako ngayon ng aking dear bestfriend.
"Hoy, Rina," tawag ko sa kanya.
"Oh?" bagot na sagot niya na akala mo napakahalaga ng ginagawa sa phone at hindi makalingon sa’kin.
"Gusto kong lumabas."
Doon ko nakuha ang atensyon niya at nakatanggap ako ng masamang tingin. "Baliw ka ba? Hindi mo pa nga kayang tumayo—"
"Ilalabas mo lang ako ng kwarto. Marami
