CHAPTER 01
1177 Words
CHERRY'S POINT OF VIEW
“O~~~HHH I'm gonna c*m,” nahihirapang anunsyo ko nang maramdaman ko na ang nakalapit kong pagsabog.
Dahil doon ay mas lalong naging mabilis ang paggalaw ni Nick, sa loob ko. Ang kanyang bayo ay naging mas madiin at malalim na nagpapawala sa akin sa tamang huwisyo.
Nakadapa ako sa kama, nakakapit sa bedsheet habang patuloy na tinatanggap ang kanyang bawat ulos.
“A~~HH!” I screamed, when he suddenly slapped my b*tt.
He even squeeze it, at maya-maya at pinagsasampal niya ulit iyon ay ramdam ko ang pamamanhid ng aking pang-upo.
He's always been this rough, we didn't had a gentle s*x.
“Fvck!!” I cussed.
At ilang sandali lang ay naramdaman ko ang mainit niyang likido sa loob ko. Pinuno niya ako niyon, at nang natapos na siya ay kaagad siyang umalis sa ibabaw ng kama.
Naiwan akong mag-isa at nanatili pa ring nakadapa.
Well, hindi na bago ito sa akin.
Pagkatapos naming mag-s*x, ay aalis siya na parang wala lang. Papasok siya sa loob ng banyo, lilinisan ang kanyang sarili na animo'y isa akong maruming babae ay ayaw niyang mahawa sa duming dinadala ko.
Dahan-dahan akong bumangon, at gamit ang bedsheet ay iniyakap ko iyon sa aking sarili. Isa-isa kong pinulot ang mga damit kong nakalatag sa sahig para ilagay iyon sa laundry basket.
Ilang sandali pa ay narinig ko ang pagbukas ng pinto ng banyo, lumabas si Nick, at tanging tuwalya lang ang nakatakip sa ibang parte ng katawan niya.
When our eyes met, he suddenly gave me that disgusted look on his face.
Nagsimula siyang maglakad at nilagpasan ako na para lang akong braso na nadadaanan niya sa kalye.
Bumuntong-hininga ako at pumasok sa loob ng banyo. Naligo ako at sinugurong nalinisan ko nang maayos ang katawan ko.
Because that's what exactly he tells me, everg time we just finished having s*x.
Lumipas ang mahigit isang oras ay lumabas na ako sa banyo, nakasuot na ako ng pajama at nang mag-angat ako ng tingin sa kanya ay nakaayos na siya.
Nakasuot siya ng isang white v-neck shirt. Black pants at iba pang accessories. Hindi nagtagal ay umikot siya at muling nagtama ang mga mata namin.
Kaagad akong nag-iwas ng tingin, dahil ayaw na ayaw niyang tinititigan ko siya, ayaw na ayaw niyang nagtatama ang mga mata namin dahil nandidiri siya sa t'wing nangyayari iyon.
Kaya kung nasa ibabaw kami ng kama at lagi akong nakadapa o nakatagild, dahil nawawalan siya ng gana kapag nagkatitigan kami.
“Don't fvcking call me! I'm going out with my friends.” Bilin niya.
Sa mga sandaling iyon ay naalala ko ang usapan namin ng isa sa mga classmates ko.
“Can I go out?” mahinang bulalas ko sa kanya.
Agad siyang natigilan sa sinabi kong iyon. Maya-maya pa ay nagsimula siyang humakbang papalapit sa akin at napaubo ako ng bigla niya akong sin*kal.
“You filthy b*tch. You're not going out e this house. Dito ka lang sa loob, wag mo akong bigyan ng kahihiyan!” mariing saad niya.
Marahan kong tinapik ang kanyang kamay, at doon ay pabato niya akong binitawan dahilan upang tumama ako sa gilid ng kama.
“P*ta! Nawawalan na naman ako ng gana!” Asik niya at padabog na naglakad palabas ng kwarto.
Nang tuluyan siyang nakaalis ay muling naging tahimik ang buong kwarto. Tanging mga paghinga at tunog lamang ng wall clock ang gumagawa ang ingay sa paligid.
Habang ako ay naka-upo pa rin sa tabi ng kama. Ang tingin ko ay nakatuon sa sahig at tahimik na nilalaro ang nanginginig kong kamay.
At ilang sandali lamang ay nagsimulang bumagsak ang mga luha ko.
Sa buong buhay ko ay wala akong hinayaan na gawin sa akin ang bagay na ito. I didn't let anyone to just treat me like I am a trash that should be thrown far away.
Sa t'wing uma-attend kami ng family gathering, he's acting so sweet to me. He's acting like we're okay in front of our family, when in fact we're not.
At maging ang sarili kong pamilya ay hindi nararamdaman na nahihirapan na ako. Hindi nila nakikita kung gaano ka walang buhay ang mga mata ko habang nakatitig sa kanila.
They're blind with my suffering..
They're deaf on my pleased..
Hinayaan nila akong magdusa, habang sila ay nagpapakasasa sa parang nakuha nila mula sa pamilyang SALDIVAR.
“YOU'RE JUST AFTER MY FAMILY'S MONEY!”
“You want money? HERE! I WILL GIVE YOU A LOT OF MONEY!”
“YOU ARE AN EMBARRASSEMT TO ME, CHERRY!! A WOMAN LIKE YOU DON'T DESERVE TO BECOME MY WIFE! HINDI IKAW ‘YUNG TIPO NG BABAE NA DALAT MAHALIN!”
“MUKHA KANG PERA!”
Iilan lamang iyong sa mga masasakit na salitang natanggap ko mula sa kanya. May isang beses na sinampal niya sa mukha ko ang pera, pagkatapos naming mag-s*x.
Sa mga mata niya ay isa lang akong bayaran babae na dapat hagisan ng pera pagkatapos ng isang pagtatalo*k.
*****
Sa kalagitnaan ng katahimik at umingay ang aking cellphone. Nang tingnan ko iyon ay bumungad ang pangalan ng aking ama sa screen.
Hindi ko iyon sinagot, I ignored it, but they didn't stop.
They called nonstop, at nang mapagod na ako ay doon ko lang iyon sinagot.
“P—”
“WALANGHIYA KA! ILANG BESES NA AKONG TUMAWAG, PERO BAKIT HINDI KA SUMASAGOT?!” bulyaw niya.
“I'm j-just… I-I'm j-just doing someth—”
“TALAGA?! O BAKA AYAW MO LANG TALAGA KAMING SAGUTIN DAHIL NAGPAPAKASASA KA SA PERA NG ASAWA MO?!”
Napatiim-bagang ako, mariin kong ikinuyom ang aking mga palad habang pinipigilan ang sariling humikbi.
Hindi ko alam kung kailan pa nagsimulang magbago ang mga magulang ko.
They had change since the day I married Nickolas. They change the moment I started giving them money. At sa t'wing sinusubukan kong kumustahin ang mga utang ng aming pamilya ay nagagalit sila nang husto. Nagbibitaw ng masasakit na salita na para bang hindi ako nasasaktan habang pina-pakinggan iyon.
“We need money, Cherry. Pwede bang pahiramin mo muna kami?” muling saad nito.
Borrow my a*s…..
Hindi ako sumagot at ibinaba ko ang linya, pero iilang segundo pa lang ang lumipas ng maibaba ko ang tawag ay tinadtad na nila ako ng mga text.
Pinagmumura nila ako at iniinsulto.
I let out a deep breath and turned off my phone. Itinapon ko iyon sa ibabaw ng kama ko at muking ipinikit ang aking mga mata para pakalmahin ang aking sarili.
Why does it always has to be me?
Sobra nilang iniingatan ang nakakatanda kong kapatid, habang ako? Laging ganito.
They're willing to just give me to anyone else, as long as they could get profit on it.
Inaalagan nila ang kapatid ko, binibigay sa kanya lahat ng luho niya, pero bandang huli… ako… Ako Ang Isasakripisyo nila.
Wala silang pakialam sa kung ano man ang nararamdaman ko, as long as they could make Natasha, happy. As long as they could give her anything she wants, they wouldn't care less about my well being.
TO BE CONTINUED…
- Writer
