EPISODE 7: IT HURTS
917 Words
Shanie’s POV
One day. Hindi niya akalain na magkakalabuan sila.
A few weeks medyo dry na si Jonie. Shanie doesn’t know the true reason, why Jonie became so cold to Shanie.
*Conversation in Text*
Shanie: Hai?
Nag PM ako sa lahat ng friends ko.
Jonie: Hello.
Shanie: Musta?
Jonie: Ok lang.
Shanie: Ano ginagawa mo niyan? Don’t tell me…higa, nood, soundtrip, tablet at text nanaman.
Jonie: Natural. Wala ng iba.
Shanie: No offense, hindi ka nabobored?
Jonie: Hindi.
Shanie: Jonie, may naging bestfriend ka na?
Jonie: Wala.
Hindi ko alam pero parang kumirot ang puso ko sa sinagot niyang yun.
Shanie: Tingin mo bakit wala?
Jonie: Ewan ko.
Shanie: May nagsabi na ba sayong nagiging dry ka?
Jonie: Oo. Madami. Lahat ng katext ko.
Shanie: Buti naman. Kasi ako Jonie, gusto ko maging bestfriend mo, pero ano reply mo, dry text. Kinakalimutan ko nalang feelings ko para sayo. Pilit kong sinasakyan trip mo pero bakit ganun, kahit anong gawin ko wala.
Ayan, nasabi ko na. Hay! Kinakabahan ako. Baka magalit siya. Sana inisip ko yun bago ko sinend dba? Ay! Shanie ano bang iniisip mo?
Jonie: Ok, sabi mo eh.
Tignan mo reply nito. Paano ba namang hindi maiinis sa kanya. Ang DRY niya talaga.
Shanie: Oh, kita mo na? Ok? yun matetext mo. Di mo ba alam na sa bawat dry text mo, nasasaktan ako. Feeling ko balewala na.
Jonie: Wow, sa pagiging dry ko, nasasaktan ka na. Wag ka mag-alala di nalang ako magrereply para di ka masaktan. Wala tayong magagawa, nakasanayan eh.
Pagkabasa ko nung text niyang yun naramdaman ko nalang na basa na ang pisngi ko. Tumutulo na pala ang luha ko.
Shanie: Ah yun ang solution para sayo? Ang hindi magreply?
Hindi na nagreply si Jonie pagkatapos nun.
Napaluha nalang bigla si Shanie, dahil sa mga nangyari.
Nagpakabusy si Shanie sa mga gawaing bahay, pero hindi man lang naalis sa isip niya si Jonie. Kaya kinagabihan nagsorry siya.
To: Jonie
Alam ko mali na nasabi ko yun. Sorry, naninibago lang naman ako eh. Di ko naman sinasadya. Sorry. Ok lang kung galit ka. Ok lang kung di ka magreply pero sana basahin mo man lang to. Sorry. I’m really, really sorry.
Fr: Shanie
Hanggang matutulog nalang, umiiyak padin si Shanie.
Dahil sa isang pagkakamali, hindi na pwedeng ibalik ang tulad ng dati.
Lunes.
Hindi alam ni Shanie kung dapat ba siya magsorry ulet o kausapin man lang niya si Jonie.
Shanie: Hayyyy! Bahala na.
Nasa school na at tinawagan si Chanel.
*On the Phone*
Chanel: Oh?
Shanie: San kana?
Chanel: Nasa kanto.
Shanie: Ayy kanto palang?
Chanel: Eh, natural, inaantay ko si Shiwin.
Shanie: Ayy…
Biglang kinabahan si Shanie at napasabi ng “Ay Naku!”
Chanel: Uy! Napano ka?!
Shanie: Chanel, Chanel, hindi ko alam dapat kong gawin. Dapat ko ba siyang kausapin? Nahihiya ako.
Chanel: Edi kausapin mo.
Shanie: Wag nalang ata. Ay bahala na. Sige na. Bye.
*End*
Hindi alam ni Shanie ang dapat gawin. Pero nang makapag-isip-isip siya ng matino, bigla niyang nilapitan si Jonie.
Shanie: Jonie?
Hindi kumikibo si Jonie.
Shanie: Jonie, sorry… Di ko naman sinasadya. Nadala lang. Galit ka pa ba?
Jonie: Ewan.
Nag kibit balikat siya.
Shanie: Jonie naman ganon? Hindi mo padin ako iimikan?
Jonie: Oo
Sabay alis sa harap ni Shanie.
Nang dumating si Chanel, niyakap siya ni Shanie.
Shiwin: Oh, Chan, may multo sa likod mo.
Chanel: Napano? Nag-usap na kayo?
Shanie: Oo, pero umalis din siya.
Chichay: Sino?
Chanel: Yung lalaking nasa likod ni Shiwin.
Shiwin: Oh ako nanaman.
Shanie: Hindi ikaw. Yun oh.
Chichay & Shiwin: Ahhh…
Days passed.
Pero hindi parin nag-uusap ang dalawa kahit one sit apart lang sila.
One day, practice time.
Shanie was very hurt that day. Nang dahil sa simpleng sinabi ni Jonie. Pero tinamaan ng husto si Shanie.
*Practice Time*
Unknown Guy: Wag kayo masyado maingay!
Pagbabawal ng lalaki.
Jonie: Sino ba naman kasi nagsabing dito tayo!
Nainis si Shanie, dahil alam naman niyang si Shanie, ang nagsabi na doon sila.
Biglang nag walk out si Shanie.
Habang naglalakad papalayo, umiiyak siya. Sinundan siya nila Chanel at Bea. Sa hindi inaasahang pangyayari, mas nasaktan si Shanie, dahil sa mga nalaman niya.
Chanel: Shanie Miranda!
Shanie: Ano?
Sabay hinto sa paglalakad.
Chanel: Anong problema? Napano ka?
Shanie: Wala! Nakakainis lang!
Bea: Alam mo Shanie dapat kalimutan mo na, kasi alam ko yang feeling na yan.
Chanel: Sinabi nya kasi sakin na iiwasan ka na nya.
Shanie: Ano?! Iiwasan?! Bakit?! Nang dahil sa mga nasabi ko?
Sabay tingin kay Chanel ng naiiyak na.
Chanel: Bhesty, I’m not in the right place para sabihin ang lahat, mas mabuting mag-usap kayo.
Shanie: Paano kami mag-uusap kung ganito ang mga nangyayari? Nag-iiwasan. Sige nga paano? Paano ko sya kakausapin…kung sya mismo iniiwasan ako?
Chanel: Ehhh…kasi…
Shanie: Bhesty…ayaw ko na magmukhang tanga at umaasa sa wala naman palang patutunguhan. Ang sakit kasi…
Chanel: He told me that he want to ignore you…because of what you did said to him. Dinibdib nya yun. Kaya ayan gusto na nya umiwas. Ayaw daw nya ng g**o. Kaya nung nagtext ka sakanya…hindi ka na nya nireplayan.
Hindi na sumagot doon si Shanie at nagsimula nang maglakad palayo habang umiiyak.
Chanel: Uy! Shanie Miranda! Tama na nga ang pag-iyak!
Bea: Hindi nya deserve yang pag-iyak mo.
Huminto si Shanie sa paglalakad.
Shanie: Tama kayo. Ang tanga ko kasi. Iniiyakan ko pa sya. Ano pa naman silbi nito kung wala na…
It Hurts...
…and this pain I can feel...
…kills me.
--------------------------------------------------EPISODE 7: IT HURTS--------------------------------------------------
- Writer
