Chapter 87: Bubuntisin

1527 Words

Pagkatapos ng naging usapan namin ay umalis na siya. Nakatanaw lang ako sa sasakyan niya ng umalis na ito. Huminga ako ng malalim at tumingin sa kalangitan. Tama naman siguro ang ginawa ko hindi ba? Mahirap naman ibalik kung hindi pa siya handang ipaglaban kami. Kaya kong ibigin siya kasi alam ko namang siya lang ang nagpapatibok ng puso ko pero ang malaman at makitang sunod-sunuran siya ay hindi ko kaya. Hindi ko naman ipagkakait sa kaniya si Jay. Karapatan niya naman iyon bilang ama niya. Karapatan niyang makilala siya ng anak niya pero hindi ako handang masaktan ang anak ko. Kaya kong tiisin ang sakit basta huwag lang ang anak ko. Pumasok na lang ako sa loob at sinarado ang pinto sa balcony. Sinigurado ko ring naka-lock iyon bago ako tumabi sa anak kong mahimbing ang tulog. "You wan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD