Chapter 12

2024 Words

NATHAN’S POV Tahimik ang gabi sa loob ng mansyon ng pamilya Yu, pero sa kwarto ni Nathan, hindi iyon ramdam. Nakahiga siya sa kama, nakatitig lang sa kisame, habang paulit-ulit na nag-e-echo sa isip niya ang mga sinabi ng kanyang mga magulang. Buo na ang decision. Tomorrow, we’ll expect you. Napapikit siya, mariing kinuyom ang kamao. Para siyang sinasakal sa sarili niyang mundo. Walang choice. Walang boses. “Damn this life,” mahina niyang bulong, halos wala nang lakas ang boses. Biglang kumatok si Charles sa pinto. “Master Nathan, can I come in?” “Come in,” malamig niyang sagot. Pumasok si Charles, may dalang tray ng gatas at tinapay. “I thought you might not have eaten dinner properly. I brought something light.” Hindi kumibo si Nathan. Nakatitig lang siya sa tray, saka muling tum

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD