Lumipas ang mga araw ng walang Harvey. Hanggang ang araw ay naging linggo hanggang sa tuloyan nang naging isang buwan.
Binabad ko ang sarili ko sa trabaho. Gigising para pumasok sa trabaho at uuwi para matulog. Umikot ang isang buwan ko sa trabaho. Wala na akong balita kay Harvey. Kung nasaan na siya o kung anong ginagawa niya sa buhay niya.
Sa loob ng isang buwan ay pinilit kong kalimutan siya kaya't nilunod ko ang sarili ko sa trabaho. Nakakatawa lang na kahit anong gawin kong pag limot walang araw na lumipas na hindi siya pumasok sa isip ko. Parang pinanganak yata akong isipin siya.
Ganoon ko ba siya kamahal? Na kahit galit at kinamumuhian ko siya hindi pa rin siya mawala sa isipan ko.
Napalingon ako nang tawagin ni Lea ang pangalan ko.
"Cara!"
"Ano?" mahinang tanong ko.
Lumapit
