CHAPTER 30

1108 Words

“Teka saglit lang. Hwag ka munang umalis,” pigil pa nya sa akin. Nagbigay sya ng tip at ibinigay nya rin sa akin ang cake na inilagay nya sa box. “Ipamigay mo na lang yan kung ayaw mo yung cake. Nanghihinayan lang din kasi ako.” “Ok po. Salamat po,” sagot ko naman. “Ok ka lang ba, napansin ko kasing umiiyak ka at namumula na ang mga mata mo.” “Ok lang po ako. Pasensya na at may allergy kasi ako kaya nagluluha ang mga mata ko.” Agad akong nagtungo sa maintenance room at binuhos ko doon ang aking nararamdaman. Mabuti at walang ibang tao kundi ako lang. Nang kumalma na ako ay naisip kong “Hindi nya ba talaga ako nakilala? Nakalimutan nya na ba talaga ako at nagka-amnesia nanaman sya.” Dumating na rin si Mira at isa pa naming kasama na si Luis, na isang gay, sa loob ng maintenance roo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD