One Last Cry

Malunkot na ibinaba ni Janine ang phone nya. Luke just texted. Hindi daw eto makakauwi ng maaga. Me meeting daw eto. Inaasahan na nya yun. Taun taon naman pagsapit ng petsang eto ay laging me biglaang lakad o meeting ang asawa sa trabaho. Minsan nga ay nag a out of town pa eto. Taun taon din syang umaasa na iba ang magiging sitwasyon pag sumapit ang petsang eto, pero katulad ng dati, bigo na naman sya. Bumuntong hininga sya ng ilang ulit at para alisin ang sakit sa dibdib. Dapat sanay na sya. This is the 15th time. Sa loob ng labing limang taong pagsasama nila ni Luke, hindi eto kelanman sinamahan sya para I celebrate ang wedding anniversary nila. He hates this day, in fact. Nun first year anniversary nga nila, sinabihan sya netong, this day reminds him of the saddest day of his life. Hindi naman nya eto sinisisi. Alam naman nyang hindi ginusto ni Luke na pakasalan sya. Minsan pang bumuntong hininga ni Janine at ngumiti. Ng medyo gumaan na ang loob ay lumabas na sya ng kwarto at dumeretso sa kwarto ng panganay na anak. Alam nyang dun din naman nakatambay ang bunso nya. Kung meron man syang labis na ipinagpapasalamat sa loob ng labinlimang taon ay ang dalawang anak nila ni Luke. Mahal na mahal nya ang mga eto at masaya sya na magkasundong magkasundo ang dalawa. Kumatok sya sa pinto at pagkatapos ay binuksan at pumasok sya. Nakasandal sa headboard ng kama ang panganay nyang si Cody habang naglalaro sa celphone at nakasiksik naman dito ang bunso niyang si Christine habang tahimik na pinapanuod ang kuya neto. Cody is turning fifteen, She was two months pregnant ng ikasal sila ni Luke. Si Christine naman ay eleven. “That’s enough kids.. go down. Will have dinner na.” tawag nya sa mga eto. “Ok mom.. will follow.” Sagot ng panganay. Tinalikuran na nya ang mga eto at dumeretso na sya sa baba, sa kanilang dining room. “Ate Susan.. maghain na tayo.” Pinasaya nya ang boses ng sabihan ang kasambahay. “Oh.. wala pa si Luke. Hindi na natin siya hihintayin?” tanong neto. Kanina kasi matapos sila magluto ay sinabihan  nya etong hintayin nila ang asawa bago kumain. “Naku me biglaang meeting daw ate.” Kunwari ay masigla pa rin nyang sabi dito. Tumalikod na sya at nag umpisang maghain. Lihim namang napailing si Susan. Sa tagal na nyang nakatira sa bahay na eto, hindi na sya nagulat. Ilang anniversary na ba ng mag asawa na laging nagluluto si Janine ng lahat ng paboritong pagkain ni Luke pero nasasayang lang. Hindi naman talaga nasasayang dahil sila ang kumakain pero un pagod ni Janine, sayang. Hindi man lang pinapansin ng asawa. “Wow mommy ang bangoooo.. chicken! Shrimp! Saraaaap!” kinikilig na umupo ang bunsong si Christine sa pwesto neto. Tulad ng asawa nya, mahilig din eto sa hipon. “Mommy!” yumakap naman sa kanya ang panganay pagkatapos ay inabutan sya ng three white roses. ”For you!” “Ooh! Thank you anak! Thank you!” hinalikan nya eto agad. Napaka sweet talaga ng panganay nya. “Kuya si mommy lang me rose? Kami ni Manang Susan wala?” tanong ni Christine. “Next time na kayo ni Manang. Si mommy ang bida ngayon.” Sagot neto sabay pisil sa pisngi ng kapatid. Cody knows today is his parent’s anniversary at alam nya tulad na naman ng dati, snob na naman sa ama ang lahat ng pinaghirapan ng ina. “Alright! Let’s start! Pray muna.” Nakangiting sabi ni Janine. She placed the flowers sa isang vase na wala laman. After praying ay masaya na silang kumain. Kahit masakit ang loob ay Magana kumain si Janine. Masaya na sya makitang Ganado kumain ang mga anak. “Naku Tin. Dahan dahan sa pagkain. Kaya ang taba mo na!” pang aasar ni Cody sa bunsong sa kapatid. “Baby pa ako! I’m only eleven!” balewalang sagot neto. “Ang asim kaya ng amoy ng pawis mo.” Hindi huminto ang panganay sa pang aasar. “Mommy si kuya!” “Cody…” saway nya sa panganay. “Mommy I’m telling the truth. Why don’t you smell her pag galing nya sa school.” Balewalang sagot neto. “Don’t worry your sister is still a child. When she turns thirteen, magdadiet na yan. And she’s not fat ok? And she doesn’t smell bad. Ikaw talaga!” dinilaan ni Christine ang kuya matapos sya ipagtanggol ng ina. “Kasi mommy – un mga classmates nya all are spraying perfume! Kaya sobrang bango nila. Ako natural smell.. Tapos mommy, I saw kuya buying chocolates for his classmate. Mommy kuya is wasting his allowance for girls.” Pagsusumbong neto. Natawa si Janine sa mga anak. Ganto talaga ang dalawa. Nag aasaran kahit sa harapan ng hapag. But they can only do that kapag sya lang ang kaharap ng mga eto. Kapag andyan ang ama ay seryoso ang dalawa. And she knows why. Hindi din comfortable ang mga anak sa sariling ama. Tahimik at malamig si Luke. Halos hindi nga eto nagsasalita kapag kumakain sila. “Shooo.. inggit ka lang!” sagot naman ni Cody. He saw his mom’s face. Parang bigla kasi etong lumunkot. Naalala na naman siguro ang daddy nya. He hates it when his mom is sad. “Mommy.” Tawag ni Cody sa ina na nakaupo sa sofa at tila nag iisip. Tapos na sila magdinner kaya nilapitan nya eto para iabot ang isa pang surpresa sa ina. “Yes anak? Why?” baling ni Janine sa anak. “For you.” inabot nya dito ang nakabalot na regalo nya sa ina. Kumunot ang noo neto. “For me? Another one for me?” nakangiti nyang tanong. How she loves her son. Hindi man sya magsalita ay alam nyang inaalo ng anak ang damdamin nya. After all, malaki na eto at hindi naman lingid dito ang malamig na trato sa kanya ng asawa. Kahit gusto nyang itago ay hindi naman itinatago ng asawa. She opened it nanlake ang mata nya sa nakita. It’s a painting! At sya ang nakapaint! Sa painting ay bahagya syang naka side view at nakatingin sa malayo habang nililipad ang buhok. Ang ganda! Sa ibaba ay me initial etong C.S.M. Cody Sean Mendez ang buong pangalan ng anak. “Wow anak this is beautiful! I- ikaw ang nagpaint?” tanong nya dito. “Yes mom! First official painting ko. For my lovable and the best mom in the world!” he said at tila naglalambing pa etong yumakap sa ina. Naluha si Janine. She’s blessed to have her son. So sweet, so caring at mahal na mahal sya. “I love you anak!” hinalikan nya eto at pagkatapos ay masayang tumayo. “Naku san ko ba eto ipupwesto? Ay dito.. anak ok ba dito?” itinuro nya sa anak ang pwesto kung san nya balak idisplay ang painting. “Yes mom. Ok dyan.” Pagsang ayon neto. “Ok.. I will hang it there tomorrow. Naku maiinggit ang tita Chloe mo pag nakita nya eto. I will take a picture and post it on my fb.” masayang masaya nyang sabi. Kinuha nya ang celphone at kinunan eto pagkatapos ay ipinost sa sss and tagged her son too. Chloe is her best friend. Masayang pumasok sa kwarto si Janine. It’s almost ten pm at wala pa rin ang asawa at hindi eto nag abala man lang magtext. She got her phone and texted him. Alam nya, hindi eto mag rereply but can’t help it. Humiga na sya pagkatext sa asawa. Sigurado sya mamaya pa eto dadating. Comment  and Follow Me  Thank you for reading!