Isang linggo ang lumipas mula nang magising si Papa. Araw-araw ay unti-unti siyang bumalik sa dati—matipid pa rin sa salita, pero mas madalas na ngayon ang titig niya sa akin, parang may gusto siyang sabihin, pero hindi niya mahanap ang tamang oras. O baka hindi pa siya handa.
"Ma'am Gia, okay na po rito sa sala. Naayos na rin namin 'yung hospital bed just in case gusto ni Sir dito muna," sabi ni Aling Nida habang binubuhat ang bagong bedsheet.
"Thank you po, Aling Nida." Si Aling Nida ay isa sa mga kasambahay namin dito sa Manila. Nilapitan ko si Papa habang inaalalayan siya ni Victor papasok ng bahay.
Nakatayo ako sa may gilid ng hagdan, pinagmamasdan ang dahan-dahang paglalakad ni Papa. Mas matatag na siya ngayon, sabi ng doctor fully recovered na ang vital organs niya. Tuloy-tuloy l
