Reon’s POV
Habang naghihintay ako sa kuwarto ko, tahimik lang akong nakaupo sa gilid ng kama habang ang mga mata ko’y nakatutok sa pintuan. Ilang minuto na ang lumipas, pero tila ang oras ay bumabagal. Tila isang libong beses na akong napabuntong-hininga at parang hindi ko na alam kung pang-ilang beses ko na ring sinulyapan ang relo sa dingding. Alam kong darating na si Santana—pinangako niya ‘yon. Pero heto ako, nag-iisip kung paano ba ako dapat maghanda? Ilang araw ko na rin siyang hindi nakikita. Na-miss ko siya. Sa totoo lang, hindi ko lang siya na-miss—gusto-gusto ko na talaga siyang makasta sa kama, hinahanap-hanap ng katawan ko ang presensya niya sa kama. Nami-miss ko na ang mainit niyang butas sa ibaba.
Naalala ko pa ang huling gabi na magkasama kami. Mainit, mabigat at parang
