Santana’s POV
Pagbukas pa lang ng pinto ng itim na SUV, ramdam ko na agad ang malamig na simoy ng hangin na pumapasok sa kalamnan ko. Naglakad ako patungo sa mansyon ni Mayor Castiel, malayo mula sa ingay at alingasngas ng bayan. Matagal na panahon talagang nagpasarap-buhay si Alaya dito. Napapanganga ako sa laki ng mansiyon nila. Matarik ang daan at may kakapalang hamog ang paligid, pero hindi iyon sapat para pigilan ang pagpunta ko rito. Hinding-hindi ako aatras. Nasa isip ko lang ngayon ay pabagsakin si Alaya—ang walang-kuwentang babaeng ‘yun na sinira ang pangalan ko noong kolehiyo pa kami.
Pagdating ko sa gate, bumungad ang dalawang bodyguard na nakasuot ng itim na coat. Wala nang tanong-tanong, pinihit agad ng isa ang malaking pinto at pumasok ako sa loob. Isang tauhan ang sumalubo
