Princess Juliana's Point of View
Nanatili lang akong naka upo sa upuan habang si Justin ay nag da drawing, nakalipas na ang isang buong isang oras pero nanatili parin kaming tahimik ni Justin at hindi nag uusap. Ang dami ko nang nagawa saaking telepono pero pakiramdam ko kulang parin.
Tinignan ko lang si Justin habang nag da drawing siya. Pero ni isang titig pabalik hindi niya ginawa.
"Kanina ka pa Princess." Bigla niyang sinabi, bigla akong napabalikwas ng upo dahil sa pagtawag niya ng pangalan ko. Nagulat ako ng bigla siyang tumayo at kumuha ng upuan at umupo sa may harapan ko.
"Kanina ka pa tingin ng tingin saakin, may gusto ka bang sabihin?" Saad niya saakin ng sobrang seryoso. Napahawak ako sa leeg ko dahil sa tensyon na naramdaman ko.
"Hindi wala lang kasi akong magawa eh,
