Chapter 17 : Carried Away

903 Words
MATI   Nang tanggapin niya ang kamay ng lalaki, para namang may ilang libong boltahe na dumaloy sa katawan niya. He drew her toward him, placing the flat of his left hand against the small of her back. Nakaramdam naman siya ng tila kakaibang sensasyon dulot nang paglapat ng balat nito sa balat niya. The music grew more insistent, habang iginiya siya sa lalaki papunta sa dance floor. Get a grip, Mati. This is the guy from the Mall, at hindi mo siya kilala. "So, anong ginagawa mo doon sa Mall?" tanong niya. "Sa Mall?" "Wag kang tumanggi. Nakita kaya kita sa may teller machine." "Hindi ako yong nakita mo, siguro kamukha ko lang." "No, alam kong ikaw yong nakita ko. Hindi ako madaling makalimot pag namumukhaan ko yong tao." "Ako rin, kung nakita nga kita, matatandaan ko rin." Bigla namang uminit ang magkabilang pisngi niya. "Alam kong ikaw yong nakita ko." giit pa rin niya. "Kamukha ko lang yon. Sabi kasi nila ang mga tao daw ay merong magkakamukha kahit hindi pa niya ito related. At sa palagay ko, nakita mo yong kamukha ko sa may Tiangge." "Hindi sa Tiangge, sa Mall." He grinned. "See? hindi ko nga matandaan kung saan yon." "That doesn't prove anything." angil niya at tinitigan ng matalim ang lalaki. "You might be a great liar." "I'm good," he said modestly. "Not great." Habang nagsasayaw sila mas hinapit pa ng lalaki ang katawan niya papalapit rito. "Hindi pa pala tayo nagka--" "Tumahimik ka." pambabara niya. The steps were quick and unfamiliar, but it didn't seem to matter. The laws of gravity no longer applied. He moved her across the floor as if they'd been dancing together for years, as if their bodies shared an intimate history she couldn't even imagine. Parang gusto na kita, sa isip niya habang tiningala niya ang mukha ng lalaking kasayaw. Paano mo naman siya magustohan Mati, eh hindi mo nga siya kilala?..but she wanted him more than she'd wanted anything in years. She wanted to run her hands across his chest, rip open his shirt and press her mouth against his skin; gusto rin niyang marinig ang pintig ng puso nito, at langhapin magdamag ang nakakaadik na amoy nito. Dear God, he smell so masculine, powerful, and dangerous as it came. Bigla naman siyang natapilok, kaya mas naging mahigpit ang pagkakahawak nito sa kanya. Nag abot naman ang mga titig nila. Ang puso niya, parang lumakas ang t***k nito, katulad nalang sa pagtibok nito sa nakalipas na sampung taon. This is wrong. Hindi niya pwedeng maramdaman ito sa isang estranghero. The last time she'd felt this way, she'd been a eighteen-year-old girl who believed in happily-ever-after. But she wasn't eighteen any longer, at alam niyang ang happy ending ay minsan lang mangyayari sa totoong buhay. This wasn't the kind of man you made a life with, the kind of man who fed kids and diapered babies and held you when you cried. Jerson might not be her Mr. Right, but he was a safer bet than the man who held her in his arms. Ang hindi lang niya maintindihan sa sarili kung bakit napapanatag ang loob niyang makasama ang lalaking ito sa kabila ng mapanganib nitong aura. Mahigit sampung minuto na yata silang nagsasayaw sa gitna ng dance floor, with the lights and music and the laughter around them, at hiling niya na sana hindi nalang matapos ang gabing to, na habang buhay na lamang siya hahawakan ng lalaking ito. Pero bigla itong huminto sa pagsasayaw, at sa halip ay hinila siya nito palayo at dinala sa likod ng mayayabong na bogambilya. You've lost your mind, Mati. Hindi pwedeng basta-basta ka nalang magpapahila sa lalaking ito. Sa nakikinita niya, ang lalaking ito ay hindi rin tumatanggap ng pagtanggi. Alam niyang hinila siya nito dahil may rason. At alam niyang hindi ito kuntento na mahawakan lang siya nito, may mas higit pa itong kailangan sa kanya. Alam na niya ang susunod na mangyayari kung hahayaan niya ang lalaking ito. He would hold her against his chest, his strong arms pinning her close to his body, and his big hands would cradle her hips, then follow the inward curve of her waist up and up until he cupped the fullness of her breasts in his palms. She began to tremble with anticipation. Na e-excite tuloy siya sa naiisip. Anyway, wala naman sigurong makakakita sa kanila dahil abala ang mga ito sa party. Parang nanumbalik naman sa kanya ang nangyari noon, kung sa murang edad ay nagawa niyang magpaka bold and daring sa isang lalaki, how much more ngayon na mature na siya. Tinitigan lamang ng lalaki ang kabuuan niya. Mabuti nalang at maliwanag din ang buwan. Then he began to traced the outline of her mouth with his thumb, the fleshy pad of his finger urging her lips apart. Awtomatikong ipinikit niya ang mga mata, while she touched him with the tip of her tongue, savoring the salty taste of his skin. The sound he made was slow, a deep, growling moan that made her want to shout with joy that she had this power over him. Iminulat niya ang mga mata at agad na hinawakan ang batok ng lalaki at siniil ito ng isang maalab na halik. Hinalikan niya ito na para bang pagmamay-ari na niya ito. But it wasn't enough. It couldn't possibly be enough. Ghad, it was more than she'd ever dreamed. *****
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD