One Special Night

Chapter 9 : Against All Odds

MATI

The sound of gravel crunching in the driveway woke up Mati. She leaned up on one elbow and peered through the curtained window.

"Oh my God!" tumalon siyang hubad mula sa kama at pinulot ang kanyang damit sa sahig.

Trust mumbled something in his sleep and rolled over.

"Gumising ka!" yugyog niya sa balikat ng lalaki. "Trust, nandito na si dad."

He yawned, then patted the empty spot next to him. "Come back to bed."

"Nababaliw ka na ba, huh?" angil niya. "Dad's going to kill me pag malaman niya to."

"Wala naman tayong ginagawang masama, Mati." he said, in a voice still husky from sleep.

She glared at him, habang isinuot niya ulit ang kanyang panty at bra.

"Sabihin mo yan kay daddy dahil tiyak tututokan ka niya ng baril."

Humalakhak lang naman si Trust kahit pa sa kinasuongan nilang sitwasyon ngayon. "Halika nga dito."

Damit naman ngayon ang kanyang isinuot. "Nababaliw ka na talaga."

"Malalaman rin naman to ng daddy mo eh, mabuti nga at ngayon na."

"Baliw ka nga talaga." she said, shuddering. "Sa tingin ko wala naman sigurong ama sa mundo na gustong makita ang anak na--" aniya sa lalaki habang napatanto niya na baka namumula na naman ang kanyang pisngi.

"Na magpapakasal na." dugtong ni Trust sa sinabi niya.

Pino naman niyang hinampas ang lalaki sa braso nito, habang nagbubunyi naman ang loob niya sa sinabi nito.

Alam niyang magagalit talaga ang kanyang dad pag malaman nito na ang kanyang eighteen years old na anak ay nakipagsiping sa empleyado nito, pero maintindihan siguro ito ng kanyang dad pag sabihin nilang mahal nila ang isa't isa at magpapakasal na sila.

She would love to have her father's blessing, pero kung tututol man ito, magpapakasal pa rin siya kay Trust. Dahil walang sinumang makapaglayo sa kanila ni Trust. Wala.

-----

TRUST

"Hindi. Hindi muna sa ngayon." sabi niya kay Luis habang sinasalubong niya ang matalim na mga titig nito.

Luis leaned back in his chair. "Bakit natatakot ka ba ha Trust, na wala kanang pagpipilian? The plane's waiting for you at the airport."

Luis looked too casual habang sinasabi niya iyon. Ang hindi lang niya matanggap ay ang biglaang pagpapaalis sa kanya na wala man lang notice.

"Kailangan muna nating mag-usap." he said, meeting Luis eyes.

"Wala ng oras. Naghihintay na ang kotseng susundo sayo sa labas. Go pack your gear and get rolling."

"Hindi mo ako naintindihan, sir." He began. "I lo--"

"No!" Luis roared. "Hindi mo naintindihan! When you signed on with the organization, you gave up your right to say when and where you want to be. Naka reassign ka na ngayon, wala na tayong magagawa."

He could barely hear over the fierce pounding of his blood. Nangako pa naman siya kay Mati na walang makapaghiwalay sa kanila, and he meant it.

He leveled his gaze on Luis. "Mahal ko ang anak mo."

The old man flinched as if he had struck him a blow. "Nakilala mo siya nang higit sa isang linggo lang."

"Yes, ten days to be exact."

"You can't fall in love in ten days."

"Mali ka." protesta niya sa sinabi ni Luis. "I fell in love with your daughter the minute I saw her."

Nag-iwas naman ng tingin sa kanya si Luis. Ang totoo sobrang pinagpawisan na talaga siya. Wala naman sigurong ama ang magtatalon sa tuwa na ang kanyang inakalang little girl ay big girl na at nagkakagusto na nga.

"Bakit sir? Ayaw mo ba ako para sa anak mo?"

Luis met his eyes head-on. "That's part of it."

Napatawa siya ng mapakla. "Kung ang ibubuhay ko sa kanya ang inaalala mo, my trust fund's bigger than hers, at alam mo yon."

"I don't give a damn about your money," Luis snapped at him. "Ang anak ko ang inaalala ko."

"Hindi ko naman siya sasaktan, sir."

"You can't, you know that."

"The hell I can't."

"May mga bagay ka pang hindi naintindihan Trust, things you don't know anything about."

"Oo, tama." aniya pa. "And there are things you're too damn old to remember."

"Mali ka, Trust. Naalala ko pa ang lahat ng iyon."

"Pwes, alam mo kung anong mararamdaman natin. Magkasama na tayo noon pa. Bakit hindi mo nalang kami hayaan ni Mati at bigyan ng basbas?"

"Paano ang trabaho mo?"

"Ano naman ang kinalaman sa trabaho ko?" he countered.

"You've made a commitment."

"Ikaw rin. At hindi iyon pumipigil sayo upang magkaroon ka ng asawa't pamilya."

"Hindi mo alam ang mga pinagsasabi mo, Trust. There's a lot of hell you don't know."

"Kahit ano pang sabihin mo, hindi pa rin yon magbabago sa pagtingin ko kay Mati."

"Sabi mo mahal mo ang anak ko."

"Yes," sagot niya. "I--"

Luis raised his hand, cutting off his words.

"Gaano mo kamahal ang anak ko?"

Eto na nga, ang pinakamalaking tanong. Ang kailangan lamang niyang gawin ay sagotin ito ng buong katapatan, yong galing talaga sa puso para wala ng masabi pa si Luis.

"Naghihintay ako sa sagot mo, Trust."

Humugot muna siya ng malalim na hininga, saka niya sinuklian ng titig ang matanda.

"Ibibigay ko ang buong buhay ko sa kanya."

Naghintay lang siya sa sasabihin ni Luis, pero sa halip ay nanahimik ito.

Pilit naman siyang ngumiti. "Nakapasa ba ako sa interview mo, sir?"

"Umupo ka." sabi sa kanya ni Luis.

"Hey, it's over, isn't it? Akala ko ba nakapasa na ako sa interview mo."

"For God's sake, sit down and listen to me, Trust."

Ang pakiramdan niya ngayong may pag-uusapan sila ni Luis ay pareho noong kinausap siya ng kanilang family lawyer na patay na ang mga magulang niya. Ganito rin kasi ang pakiramdam niya noon nang ihayag ng attorney nila ang masamang balita.

*****