Chapter 35: Weak
***
Hindi naman ako iyakin pero tuloy-tuloy pa rin ang pagbuhos ng mga luha ko.
"Mama."
Ibig sabihin ay hindi siya ang tunay kong ina pero kahit ganuon pa man ay siya pa rin ang tumayong nanay ko. Kahit hindi man kami magkadugo itinuturing ko pa rin siyang tunay kong ina, masyado na akong wasak na wasak ngayon. Hindi ko na alam ang gagawin ko sa ngayon dahil tuluyan na akong iniwan ni Mama.
"Mama b-bakit mo ako iniwan? 'Di ba sabi mo, ipaghahanda mo pa ako ng marami sa birthday ko? Na... magkekwentuhan pa tayo pagsapit ng aking kaarawan? Ito na 'yun Mama ohh! Birthday ko na..."
Pero kahit ano pa man ang gawin ko, ay tila hindi na maibabalik ang buhay ni Mama. Hindi ko man lang nai-ligtas si Mama, feeling ko tuloy napaka-walang kwenta ko.
Pero saka ko lang na-realize
