Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Bir zamanlar dalgaların da ötesinde, adı fısıltılarla anılan bir deniz kızı yaşardı. Kalbi, karaya ait bir yürekte yankı buldu. Oysa ki bilmeliydi, okyanus hiçbir sevgiyi, İki kez basmazdı bağrına. Bu yüzden ağlar denizin kızı. Acıyla söyler şarkısını. Ah, zavallı Miyesa… Ruhu kalbinde kayboldu. Tıpkı asla dönmeyecek, Sessiz bir akıntı gibi.

Coren, acımasız savaşın en öncelikli askeri. Vahşi bir canavar, kana susamış ve insanlığını unutmuş bir köpek. Ve Irena, onu asil bir lorda dönüştürmekle görevlendirilen basit bir öğretmen. Bu canavara asil olmayı öğretmek delilik. O insan bile değil. Benliğini kaybetmiş bir deli. Irena yüksek bir maaş ve sayısız altın için bu görevi kabul etti ve hiç beklemediği bir şekilde bu deli canavar onu takıntılı hale geldi!

Canavarın elinde tutsak oluşumun 15.Yılı... Ölmeme bile izin verilmeyen bu yerde ben sadece onun zevklerinin esiriyim. Eray Keser... Onun öfkesinin bedeli, sevincinin hediyesi ve yalnızlığının çaresiyim. Ben Liyana. Kimsenin tanımadığı bir kadın. Şeytanın elinden kurtarılmayı beklerken... Cehenneme düşeceğimi nereden bilebilirdim?