Önümde duran adamın hem silahına hemde kendisine bir süre baktım . Ardından etrafa göz gezdirdim birkaç takım elbiseli adamlar gördüm . Büyük ihtimalle onun adamlarıydı etrafım sarılmıştı anlaşılan “ sen kimsin ?” Diye sordum . Soğuk çıkan sesimle . -“ Kafanın bedeninden ayrılmasını istemiyorsan sesizce dışarıya çıkmalısın ama yok çıkmayacağım diyorsan seni buradan çıkarmasını iyi bilirim .” Soruma cevap vermeden beni tehdit ediyordu . İşte buraya kadardı götlek Salih’in başımıza açtığı iş belkide benim sonum olacaktı . Ne desem boşaydı sesizce onunla dışarı çıktım . Çıkmamızla önümde siyah bir araba durdu . Bindim . Onunda binmesiyle araba çalıştı . Ya ölür ya da şiddete maruz kalırdım , alışıktım ama en kötü olanı da alışık olmaktı zaten . Sezsizlik sürerken ona dönerek tekrar aynı soruyu sordum . “Kimsin sen ?” -“ Adar Çeliker .” Dedi ruhsuzca işte o an anladım ki bazen ölüm kurtuluştur …

20 dk sonra bir yerde durduk burası babannemin evi değildi bi tarlaydı . Babannem indi bende arkasından indim . -"Babanne ne arıyoruz burada bak benim işlerim var bir an önce seni eve bırakmalıyım ." Biraz yürüdükten sonra beni eliyle yanına çağırdı ."Babanne ne işimiz var burada bizim ?" -"Yanına gel Tomris" biraz daha yaklaştıktan sonra kolumu tutup beni yürüttü ne yapıyordu bu yaşlı moruk , birkaç adım sonra durduk soran gözlerle ona baktım ardından motor çalışma sesiyle arkama döndüm taksici gidiyordu. Tam birşey söyleyecekken babannem anlamadığım bir dilde birşeyler söylemeye başladı. Donmuş bir şekilde tepkisizce babanneme bakıyordum , o ise yüksek bir sesle "ONU SANA KURBAN EDİYORUM , "dedi . -"Babanne ne diyorsun bırak kolumu. "Bir yandan kolumu kurtarmaya çalışıyor bir yandanda ne olduğunu anlamaya çalışıyordum . -"ONU SANA KURBAN EDİYORUM ." -"Korkuyorum kes şunu canımı acıtıyorsun bırak beni ."Bana dönmüş o korkunç gözleriyle bana bakarken iğrenç bir şekilde gülümsedi . -"ONU SANA KURBAN EDiYORUM ."Birden sanki deprem oluyormuş gibi yer ayaklarımın altından kayıyor gök yarılacakmış gibi gürlüyordü . Sonra birşey oldu gözlerim ,gözlerim acıyordu kollarımla gözlerimi kapamaya çalıştım öyle acıyordu ki gözlerimi yuvalarından sökecektim adeta , bir süre sonra yavaş yavaş acısı dindi kollarımı korkarak gözlerimden çektim . Etraf karanlıktı ,heryerde kocaman ağaçlar vardı buraya nasıl gelmiştim ben , etrafa baktım babaannem yoktu ben hariç kimse yoktu ,nerdeydim ben ?