Gecenin köründe, sokağın ıssızlığını yırtan bir araba motoru sesi apartmanın önünde durdu. Evin içinde, saatlerdir perdenin arkasından sokağı dikizleyen Murat, saydam parmaklarını camın soğukluğuna bastırmıştı. İçindeki o kor ateş, Selin’in yokluğuyla birleşince onu bir hayaletten çok bir enkaza çevirmişti.
Aşağıdaki araçtan yüksek sesli bir müzik yayılıyordu. Selin, arabanın yolcu koltuğundan kahkahalar atarak indi. Yanındaki koltukta Melis oturuyordu, direksiyon başındaydı ama arabanın içi karanlıktı ve camlar filmliydi. Selin, arabanın açık camına doğru eğildi. Yüzünde, alkolün verdiği o hafif gevşeklik ve intikamın verdiği keskin parıltı vardı.
"Harika bir geceydi Can," dedi Selin, sesi sokağın sessizliğinde kristal bir vazo gibi kırıldı. "Gerçekten... Beni ne kadar özlediğini his
