“Ve… Bitti!”
Alnında birikmiş teri elinin tersiyle silerken elindeki toz bezini usta bir bilek çevikliğiyle omzuna attı. Ellerini belinin iki yanına koyup birkaç saat öncesine kadar toz ve karanlık içinde olan ama şimdi pırıl pırıl parlayan mutfağa baktı yorgun bir gülümsemeyle. Onunla birlikte en uç noktasına kadar temizlediğimiz mutfağı baştan sona inceledikten sonra bana dönmüş gözlerinde durdum. Kahverengi gözleri parıldıyor, gülüşü yorgunluğunu yansıtsa da mutluluğunu gölgelemiyordu.
“Çok yoruldum,” tutulmuş boynumu çamaşır suyunda buruşmuş elimle ovuştururken geriye doğru yaslanıp gerindim. “Her yerim tutuldu, kollarımda derman kalmadı!”
Aramızdaki mesafeyi kapattı. “Acıktın mı?” Sorduğu anda açlığı unutmuş sinirlerim sinyali beynime, beynim ise komutu mideme gönderdi ve guruld
