32. Bölüm

858 Kelimeler

“Gelebilir miyim?” Parmaklarımın arasında döndürdüğüm çizim kalemim açık kapıdan içeri sokulan baş ile masaya düşerken irkilerek yayıldığım koltuğumdan doğrulmaya çalıştım ama sandalyeye çıkardığım ayaklarım yüzünden kendimi yukarı çekemedim. “Gel,” dedim kendi kendime çırpınırken çağırmamı bekleyen Şule’ye. İşe aldığımız üç tasarımcıdan biriydi Şule. Aldığımız bahar kreasyonu için iki kişi çalışamayacağımızdan, başlangıç için uygun bir maaşla anlaşmıştık. İlk işimizdi ve her şey kusursuz olmalıydı ki ilk adımda çuvallamayalım. Herkes fikirlerini kâğıda döküyor akşamüstü bir toplantı yaparak değerlendiriyorduk. Gerçek bir iş, gerçek! “Rahatsız etmiyorum değil mi?” Yok canım, ne rahatsızı sadece kâğıda boş boş bakıp ne çizeceğimi bulmaya çalışırken uyumamaya çalışıyordum. “Hayır, ge

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE