İki günlük köy tatilimiz bittiğinde evden gidişim ile eve dönüşüm arasında oldukça büyük farklar vardı. Kafamı dinlemiş, uzaklaşmış, köy işleriyle bedenimi yorarak zihnimdeki yoğunluğu dağıtmıştım. Tek yapmam gereken içimdeki çözülmemiş düğümleri çözüp, ipleri serbest bırakmaktı.
Hissediyorum, yakında her şey daha güzel olacak.
“Hazır mısınız gençler?”
Sabırsızlıkla yeni evlerinin kapısını açmamı bekleyen benden küçük ama benden daha mutlu olan çifte yani Nehir ile Ayaz ikilisinin sabırlarını zorlayarak bakarken içime kaçmış Acun Ilıcalı heyecanını yeteri kadar yaşattığımı düşünüp anahtarı kapının kilidine taktım. Evet, henüz bu aşamadayız ve yüz ifadelerini gördükçe haz almaya devam ediyorum. Bu yüzden olabildiğince uzatacağım.
“Bu gördüğünüz ev, Trabzon’un ilk apartmanlarından bi
