Orpheus ile Eurydike birbirlerini ilk gördüklerinde gözlerini ayırmadan, oldukları yerde kalakalırlar. Öyle ki Apollon kıskançlığından doğmayı geciktirir. Öyle güzel bir aşk doğar ki Orpheus'un lirtinin tellerinden, evlenme kararı alır âşıklar. Hatta Orpheus der ki: “Eurydike’m; dünyayı kucaklamak için açık duran kollarımı kavuşturmaya korkmuyorum artık. Çünkü onların arasında sen varsın. Ne için, kimin için söylediğini bilmediğim şiirlerimi, türkülerimi yalnız senin için söylemenin güzel ve büyük heyecanı içindeyim. Sensiz bir saniye duramam artık ben.” Bu diyarlardan gidecekler, mutlu olacaklar ama Güneş tanrısı Apollon izin vermez. Görevlendirdiği bir engerek yılanını çayırda el ele dolaşan âşıkların yanına gönderir ve Eurydike'nin ayağını ısırarak tüm zehrini içine akıtır. Eurydike ölü
