30. BÖLÜM
Zişan'ın da gelmesi beni daha çok üzmüştü. Kalbimdeki bu acıya engel olamıyordum. Nasıl kıyacaktım papatyama. Dışarıdan gelen bağırma sesleriyle odanın kapısını açtım. Koridorun sonundan gelen Mehmet Taşkıran'la olduğum yerde gelmesini bekledim. Feryat ediyordu içini yakan alev ona bunu yaptırıyordu. "BERZAN ! BERZAANN! " Öyle bir bağırıyordu ki içim gidiyordu. Korkmuyordum! Torunu içindi bu feryat ben daha ona söyleyememiştim. Arkasından amcamın hiç sevmediğim oğlu geliyrodu, Hatip! Yanıma gelip yüzüme indirdiği tokat beni sendeletmişti. Acıtmıyordu benim kalbim yanıyordu. "Ulan yakarım hepinizi!" Bahar uznadigi yataktan doğrulmuş hayretle dedesine bakıyordu. "Dede ne yapıyorsun?" Cevap vermedi dedesi. Gözü beni görüyordu sadece düşmanıydım... Kızının azraili olarak görüyordu.
- Yazar
