22. BÖLÜM
Sabahın ilk ışıklarıyla güne başlamıştım. Bugün en mutlu günümdü ama ben hissizdim. Aslında tarih tekerrür ediyordu.. Yine bir sabah erken masal böyle başlamıştı. Kahvaltıya oturacak ama pek bir şey yiyemeyecektim. Kuaför gelecek ve beni o büyük ihtişamlı düğüne hazırlayacaktı. Yanımda bir başka adam vardı ama korkuyordum. Aynı durumu yaşamaktan. Nikah masasında ikinci defa yalnız kalmaktan korkuyordum. Banyoda rutin işlerimi halledip, dolaptan üzerimi rahat bir elbise giyindim. Odamdan çıkıp avludaki kamelyaya yürüdüm. Evdeki herkes uyuyordu sanirim. Mutfaktan gelen takur tıkır seslere bakılırsa hizmetliler hariçti. Birinin beni durdurup "Günaydın hanımım, açiseniz size gahvaltı hazırlayak kızlara bir goşu derim." "Yok! Sultan abla ben aç değilim. Sonra herkes uyanınca birli
- Yazar
