Yazarın Anlatımından
Sude, elindeki telefonda annesinin numarasını çevirdi. İkinci çalışta açılan telefondan annesinin sesini duyunca önce bir sustu. Daha doğrusu heyecandan konuşamadı. Kemal'in onun belindeki eli sıklaşıp ona desteğini hissettirince:
"An- nee! Anne!" dedi Sude, sesini yeni bulmuş ilk kelimelerini söyleyen bebek gibi. İçindeki özlemi dışa vuracak çektiği acıları hafifletecek bundan daha doğru bir kelime bulamadığı için "ANNE!" demişti, Sude.
"Kızım! Kızım sen misin? Sensin! Sudem! Sarı papatyam! Ses ver annem! Sesini özledim! İyi misin kızım?" diyen Suzan hanım duyduğu şeye inanamamış gibi olsa da kızının sesini tanırdı. Bu yüzden kızının sesini tekrar duymak için yalvarırcasına seslendi, telefonun öbür ucundan.
"Annem! Ben iyiyim, anne! Çok iyiyim! Sesini duyunca dah
