"Ben kötü bir yazar mıyım?" Yattığım yerden yavaşlamış yaşlarım ve düzelmiş nefesimle ona bakıyordum. Yeşil gözleri şişmiş ve çirkinleşmiş yüzümde dolanırken dudakları yukarı kıvrıldı usulca. "Sen harika bir yazarsın Domates," dedi. Yalan söylemiyordu, alay yoktu gözlerinde. Gülüşü sıcak bir yaz gününde ayaklarımızı daldırdığımız o serin, durgun nehri andırıyordu.
"O zaman neden kimse beni görmüyor?"
"Seni görmeyen utansın," dedi ve uzanıp yanağıma dokundu.
Utansın.
Kelayak Bey, Dişmuk Hanım ve Kocaman Bey'in sesi aynı anda zihnimde yankılandığında gözümden iri bir damda daha taştı ve yanağımdaki parmaklarına bulaştı. Titrek bir nefes bıraktım havaya.
Aşkımı görmeyen gözlerin utansın bre vicdansız!
"Seni neyin mutlu edeceğini biliyorum," dedi ve ayağa kalktı heyecanla. "Dürüm."
"Bu
