BADE
“Seninle asla birlikte olmayacağım, Cihangir Sungur! Asla!”
Cümlem biter bitmez belimden kavrayıp tek hamlede kendine çekti. Sanki bir insanı değil… Kendine ait olan bir şeyi geri alıyordu.
Omzuma dökülen saçlarımı geriye itti; köprücük kemiklerim açığa çıktı. Tenim, nefesim… Her şeyim onun bakışlarının altında kaldı.
Soğuk dudaklarını tenimde hissettiğim an içim ürperdi. Bir öpücük gibi değildi bu. Daha çok… Bir işaret gibiydi.
“Sakın ‘asla’ deme, karıcığım.” diye fısıldadı. Sesi sertti. Koyu kahverengi gözleri buz kesmişti. Yüzünde tek bir mimik yoktu ama bakışları… bakışları saplantı gibi üzerime yapışıyordu. “Ben ‘asla’ları kırmayı severim.”
Başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım. “Sen benim kocam değilsin.”
Dudaklarının kenarı çok hafif kıvrıldı. Bir gülümseme değildi… B
