Ablam mutfağa doğru ilerlerken Melih abiyle birbirimize bakakaldık. Öfkeli bakışları üzerimde bir baskı oluşturuyordu. Başımı eğerek mahcup bir şekilde konuştum.
-Özür dilerim.
Hızla vestiyerden ceketini alıp kapıyı çarparak çıktı. Her şeyi berbat etmişti ablam. Nedense kendimde de suç buluyordum. Melih abiye ümit veren bendim çünkü. O kadar emindim ki bugün her şeyin yoluna gireceğinden, hiç şüphe duymuyordum planımın işleyeceğinden.
Ellerimi ovuşturarak mutfakta bizi bekleyen annem ve ablamın yanına gittim. Ablam saçlarını hafifçe geriye savurarak sordu.
-Ne oldu?
Öfkeyle ellerimi belime yerleştirdim sanki kabahat işlemiş gibi.
-Tebrik ediyorum seni.
Tam da Melih abi harekete geçmişken o kırmızı elbisesini giyip bir başka adamla muhtemelen ilişkiye başlamıştı. Sırtımı dönüp çıkt
