42. Bölüm

682 Kelimeler

Uykuda gibi ancak uyumuyordum. Birkaç saat öncesi hayal meyal hatırımdaydı ancak bedenimde bir his oluşturmuyordu hatırlarken. Ambulans sesini ve evin içine ayakkabıları giren sağlık görevlilerinde yanıbaşımda üstü kanlı gömlekle korku ve telaşla duran Altay’ı… Utku’yu aradığını benim telefonumdan. Öykü’nün birine ihtiyacı var dediğin… Utku terastan bir sandalye çekmişti içeriye karşımda oturuyordu uyuklar gibi. Tekli koltukta en son aldığım dergiyi karıştırıyordu Meriç. Meriç, Utku’nun doktor kuzeniydi. Psikologlar doktor değillerdi. Utkular ona neden Doktor diyorlardı acaba. Doktor gibi demek gerekirdi. Altay teslim olmaya gitmişti. Benimle vedalaşmadan… Bana kızgındı. Ya da sadece kendine kızgındı. Zengin olma hevesiyle bulaştığı her iş için. Utku ile göz göze geldik. Bir an ayaklanır g

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE