Selamun aleyküm 🍂🍂
Keyifli okumalar...🍭🍭
Balayımızın o büyülü günleri geride kalalı bir hafta olmuştu. İstanbul’a döndüğümüz andan itibaren her şey sanki yavaşça gerçek hayata çekilmeye başlamıştı. Valizleri kapattığımız otel odasının sessizliği, yerini evdeki gündelik seslere bırakmıştı: Selma annenin mutfaktan gelen tıkırtıları, Metin babanın sabah erkenden kahveye giderken kapıyı çekişi, sokaktan geçen çocukların bağırtıları… Hepsi yeniden alışmam gereken bir ritme dönüşüyordu.
Sarp, döndüğümüzün ertesi sabahı yeniden timine, çevik kuvvetteki görevine gitmek zorunda kalmıştı. Üniformasını giyerken yüzünde hafif bir ciddiyet vardı; balayının huzuru ile mesleğinin ağırlığı arasında sıkışmış bir bakış… Ona kapıda uğurlarken onun için dua ettim içimden. “Allah ayağına taş değdirmesin” de
