Annem ve babam yaklaşık bir hafta benimle kaldılar, aşk acıma kendilerince merhem oldular ama benim kalbim kanamaya ve parçalanmaya devam ediyor. Belki inanmayacaksınız ama okulu bırakıp İstanbul'a bile dönmeyi düşündüm bir ara. Her şeyin bana Alp'i hatırlattığı bir şehirde yaşamak çok zorlaşmıştı. Masal şehrim bir anda felaket diyarına dönmüştü. İşte o düşüncelerimde beni şaşırtan bir şey oluyor. Babam beni karşısına alıp benimle konuşuyor, sanki aklımdan geçenleri okuyor babam! Gençlik bazen çılgınlıktır, ani kararlar verme çünkü sen daha yolun başındasın ve önünde kocaman bir ömür var, düşünmeden yaşamının akışını değiştirme veya bir anlık bir bunalımla hedeflerinden vazgeçme tarzında bir konuşma yapıyor bana. Ağzım açık onu dinliyorum, o her cümlesinde yüzde yüz haklı. Bu cümlelerden s
