Dünkü olaydan sonra tadımızı kaybediyoruz ve sanırım yeni bir dönem başlıyor bizim için. Her ne kadar bir şey olmamış gibi davranmaya çalışsam da, eski neşemizi getirmeye uğraşsam da olmuyor. Babam artık anneme biraz mesafeli, annem suskun ve eski iktidarını kaybetmiş. Kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi babamın böyle bir çıkış yapacağı ve annemin susacağı. Hayat işte, ne zaman ne olacağı belli olmuyor. Annem kontrol isteğinin ve hırsının altında kalmıştı ve ben bu duruma üzülmüyor değilim. Tabii annemin önceki diktatörlüğünü savunmayacağım ama babamın hali kalbimi acıtıyor. İnandığı tüm doğruların enkazında artık neye inanacağını bilemeyen bir adam var. Bence annemle tanıştığı günden bu yana ne yaşandıysa ölçüP biçiyor aklında ve kalbinde. Fakat onun böyle üzülmesine dayanamıyorum. Ve işte
