Annem tüm gücü ile hayatımı yeniden ele geçirmeye başlayınca doğal olarak sinirlerim yıpranıyor. Ve güya bana belli etmeden telefonumu gözlediğini sanıyor. Ben salağa yatıyorum şimdilik. Kontrolümü kaybetmek istemiyorum, ona istediğini vermem. Oteldeki odamıza eşyaları bırakıyoruz, babam o kadar şirin ve masum ki!
-''Şöyle bir yemeğe çıkalım dışarıda hoş bir yerde.''
-''Ne gerek var! Bak ben börek falan yapmıştım.'' diyen annem yine kendi dediği olsun istiyor. Babam yüz ifademden beni hemen anlıyor ve ondan ummadığım bir karşı atakta bulunuyor anneme:
-''Yahu hanım! Üç gün börek yiyecek değiliz ya! Madem geldik buraya tadını çıkaralım!'' Annem mırın kırın ediyor, ben heyecanlıyım ve içinden ''Yürü be baba! Seni kim tutar?! Ha şöyle dik dur şuna!'' diyorum. Sonunda annem de razı oluyor:
