Giray'dan...
Delirmek bir anda olan bir şey değildi. Her gün delirmek de her yiğidin harcı değil ama bu kız sayesinde ben her saat deliriyordum. Yanına gittiğimde iddia aklımdaydı. Evet sinirden köpürüyordum. Evet bu elbiseyi dikeni bizzat görmek istiyordum ama onun benden önce delireceğine emin olduğum için sabırla bekledim.
"Hoşgeldiniz." diyerek yanağına eğildim ama beni göğsümden hafifçe itti.
"Hoş bulmadım. O kız kim Giray? Eli neden üzerinde geziniyordu? Sen ben yokken neler yapıyorsun?" Peş peşe sıraladığı saçma soruları dinlerken gözlerimi devirdim. Onu sinirlendirmeye çalışıyordum.
"Arkadaşım Seçil. İçkiyi biraz fazla kaçırmış sadece. Yardımcı oluyordum."
Gözleri öfkeyle açıldığında bir an üzerime atlayacak sandım. Ama o Mert'in yanında oturan kıza doğru yürümeye başladığın
