Seçil'den...
Mekan bakmak tam bir eziyetti! Asya'ya yorulduğumu belli etmemeye çalışıyordum ama okuldan çıktığımızdan beri nişan için mekan ayarlamaya çalışıyorduk ve ben pert olmuştum. O ise aynı enerjiyle önümde yürümeye devam ediyordu.
"Biraz otursak mı?" diye öneri sundum. "Yani bir şeyler içeriz falan?"
"Ama daha çok işimiz var." dedi bana bakmadan. Elindeki telefondan yüzünü ayırmıyordu.
"Tabi, günün geri kalanını hayatta kalmaya çalışarak geçireceğim için o işler biraz bekleyecek."
Aniden durup bana döndüğünde yüzünde bir gülümseme vardı. Ne olduğunu soramadan elinde tuttuğu telefonu bana çevirdi. Giray'ın fotoğrafını görmemle yürümeyi kestim. Fotoğrafı gruba atmışlardı. Dilini çıkarmıştı.
Yusuf: Giray'ın mesajları okumadan silmesinin verdiği rahatlık. ?
İkimiz de güldük.
