Zagrosla beraber oturup Aslıhanla Begüm’ü izledik. Eski günleri yâdedip durdular. Ara ara bize dönüp o günleri de anlattılar.
Daha önce Alihan’ın yanındaki bir kız görmüştüm, tabi sadece yanında oturuyordu ve Alihanla bu kadar şey yaşamamıştık.
Ona böyle aşık değildim…
Ona rağmen o zaman kıskançlıkla tanışmıştım.
Şimdiyse…
Sevgilisiymiş, birlikte bir dönem geçirmişlerdi. Sevdiğini söylemişti, beraber uyumuşlardı, özel şeyler yaşamışlardı, muhtemelen bende de daha çok hatıraları vardı.
Gözlerimi bir türlü alamamıştım kızın üzerinden. Alihan geldiğindeyse dikkatle Begüm’e bakışlarını takip ettim.
Yok sayıp bakmıyordu. Hatta Aslıhan’a bile bakmıyordu da denebilir.
“Biz gidelim artık Efsun” dedi ve elimi tuttu Zagros.
Kalmak için onlarca sebebim vardı da hiçbir bahanem yoktu.
B
