İMAMIN KIZI

Dışarıda yagmur durmadan yagıyordu... akşam saat on bir taksi bir geçmiyor oysaki evim hemen bir üst sokakta.... yagmurdan gidemiyorum ki of... Bâbamı âradım ama âçmadı ...bu saatte namazdadır şimdi... Biraz yürüyeyim bari ne yapayım...şalımı omzuma attım ve hızla yürümeye başladım... Ama çok geçmeden bir gurup serseriye denk geldim bu sogukta bu yagmurda neden dışarıdalar ki... Bana dik dik baktılar ...nereye güzellik...diye biri laf attı ...ama cevap vermedim yürümeye devam ettim... Hey sana. dedim lan...derken..biri çıktı... ne oluyor gençler nezamandan beri kızlara laf atar oldunuz hele hele mahallenin kızına hiç yakışıyormu sıze... Abi kusura bakma bilmiyorduk mahallenin kızı oldugunu ...dedi Sinirle baktım ..ha mahallenin kızı olmasam atabilırsin yani ...dedim Serseri ..yok abla...dedi ama karşısına çıkan cocuk ...gidin gözüme gözükmeyin sonra bunun hesabını sorarım dedi... Cocuklar birşey demeden uzaklaştı... Cocukları kovan ise... eve gidemezsin bu yagmurda ...dedi gerçekten de göz gözü görmüyordu... Bana yaklâştı..bir adım geri çekildim... korka imamın kızı yagmur yagana kadar içeri geç üşüme..diyerek arkamda bir yeri işaret etti... Kafamı çevirip baktım... cem evimiydi burası...kâşlarım havalandı Bu defa o güldü.. ne o yoksa sende mi ayrımcılık yapıyorsun? PARDON ...dedim ...anlamadım... Boşver geç hadi iştersen... Kafamı salladım cocugun peşine düşüp cem evine girdim... Geç geç... deyip bena sobanın yanını işaret etti Bektâş ... iki çay getir.. diye seslendi Çocuk bir bana bir yanımdaki çocuga bakıp...tamam mert abi..dedi Adı mertti... Çok geçmeden çaylarımız geldi sobanın başında sıcacık çay içiyordum... Su alabilirmiyim...diye sordum... Mert ... bektaş su varmı ...diye bagırdı... Yok abi ..dedi bektaş ...herkrz oruç ya almamışlar.. Kafasını salladı mert... bana döndü yokmuş.ama istersen aldırayım Yok saol.da ne orucu bu diye sordum..biliyordum aslında... Omuź silkti güldü.. normal oruç imamın kızı benmi ögreteyim sana... Etrafı inceledim...bir gurup vardı dönüyorlardı sürekli ama elleri kollarını âçıp kapatarâk... onlara dikkatle baktım... . O sıra yaşlı bir adam geldi... Mert ...dede...dedi adama gülümsedim sadece...hoş geldin kızım...dedi Hoş bulduk efendim... dedim yine gülümseyerek... Adamla biraz sohbet ettik.. Sonra yaşlı bir adam geldi oda dede diye konuştu şaşırdım ...çünkü dede diyen adam baya bu adamdan yaşlı idi Size dede dedi ama baya gençsiniz siz dede olmak için...dedim Adam güldü ben burdaki herkezi dedesiyim kızım..dedi Anlamayarak baktım... sonra telefonum çaldı babamdı arayan... Babama nerde oldugumu söyleyip kapattım... Téşékkür ederim ..deyip ayaga kalktım.. BEN TEŞEKKÜR EDERİM İMAMIN KIZI BEN MERT ALİ ...dedi Hümeyra ...dedim Güldü sadece biliyorum ...dedi Gözlerine baktım..oda benim gözlerime baktı... Adımı nerden biliyorduki ... anlâmasamda bu akşam için ona teşekkür mecburdum ...