Agah Çakır’ın sesi ile bedenim kasıldı. Esma demek bu kadındı. Zehra Hanım’ın kızı olan, Ayşe Hanım’ın Agah Çakır’a uygun gördüğü kadın…
Esma denen kadın bana bakıp, gülümsemeye çalıştı. “Ben geldim.”
Gözlerini bir an olsun Agah’tan ayıramayan kadını inceledim. Benden uzundu, ince zarif bir kadındı. Esmer, siyah saçlıydı lakin yüzü oldukça güzeldi ancak nedensizce bu kadını hiç sevmemiştim.
Bakışlarını niye çekmiyordu Agah Çakır’dan?
Gözlerimin önünde hayranlıkla Agah Çakır’ı incelerken ellerimin arasında duran gülü sıkıca kavradım. Başımı çevirerek Agah’a baktığım zaman Esma’ya değil bana baktığını görünce bir nebze olsun rahatladım.
“Bizi tanıştırmayacak mısın?” dedi Esma, yanımıza yaklaştığında aramıza mesafe koydum. Kadın yanıma yaklaşarak elini uzattı.
“Ben Esma, sende yeni gele
