“İşte bu imkansız peri, hayatıma alışsan iyi edersin. Zira yarından tezi yok, benim kadınım olacaksın.”
Hayatınızdaki tüm değerli kişileri kaybettiğinizi bir anlığına düşünün…
Yaşayabilir miydiniz biraz daha?
O acıya katlanabilir miydiniz?
Ben katlanamıyordum.
Ailemi kaybetmenin acısı yüreğimde hala aynı korkuyla duruyordu. Sanki tüm her şeyi dün yaşamışım gibi geliyordu. Acının buruk tadı hala dudaklarımdaydı. Yaşamak istemeyen benliğimi şimdi beni kor bir hevesle isteyen bir adamın boynuna mı atacaktım?
Agah Çakır Keskin.
Onun ilk gün iyi bir insan olduğunu düşünmüştüm ama şimdi beni tehditlerle burada tutan karaktersiz bir heriften ilerisi değildi gözümde. Zira ölüme sürüklenmek isteyen bedenimin önünde büyük bir engeldi kendisi.
Nefret, güçlü bir duyguydu.
Peki neden bana bunl
