Sabah makyaj masasının karşısında küpemi takmaya uğraşıyordum, yanıma gelip saçlarımı diğer omzuma itti. Elimden aldığı küpeyi minik deliğe geçirmeye çalışıyordu… Eski günler aklıma gelince gülümsedim… “Ne zormuş takması, niye gülüyorsun” aynadan yüzüme bakıyordu…
“Aklıma Yeliz’le kulaklarımızı deldirdiğimiz gün geldi”
Bir kaşını kaldırdı “Beni de yakacaktınız nerdeyse” Sanki kulağını deldirmiş acımış gibi yüzünü buruşturdu…
“Hoş olurdu yakışırdı”
“Ne o kadın gibi”
“Sen hiçbir zaman kadına benzemezsin ama şimdi istemem, kızların dikkatini daha çok çekersin bende sinirden mahvolurum”
Aynaya yaklaştı, kulağını tuttu “Deldirsem mi ne?” söylediğin de, çok ciddi görünüyordu… Zaten kadınların gözleri hiç ayrılmıyordu birde entel havalarına girerse yanmıştım ben…
“Sakın ha, hatırlattığıma
