Bir şey vardı, son bir söz. Son söz de bir ilktir çünkü. Başlamak için tekrar bir son gerekir. Bir son sözümüz vardı, bizim bir sözümüz vardı, ama yanık kokan göğsümüzle, ama gülmeyi unutmayan yüzlerimizle.
[Umay Umay]
***
Bakışları yeniden derginin kuruluş partisinin verildiği büyük sütunlu, Barok tarzı balo salonunun içinde gezindi. Son olanlardan sonra Vildan'ı günahı kadar sevmiyordu ama kadının hiçbir masraftan kaçınmadan düzenlediği partinin son derece gösterişli olduğunu itiraf etmekten kendini alamadı. Aklından geçen son düşünceyle birlikte kadının olduğu tarafa ters bir bakış attı. Vildan'ın, derginin yazı işleri müdürü de olan eski eşinden, Nevzat'tan kendisini kıskanması zaman zaman dergide zor günler yaşamasına neden oluyordu. Son röportaj meselesi de bunlardan biriydi. Nes
