Göz kapaklarım üzerinde sanki tonlarca ağırlık varmış gibi hissediyordum kendimi...
Çıplak vucüduma dolanmış kolları ve bacaklarımı kendi çıplak bacakları arasına almış olan Keremin nefesi dudaklarıma çarpıyordu...
Bedenimin her metre karesinde yerini belli eden hafif sızıların dışında, kalbim dün öğleden sonradan beri hızlı atmaktan yorulmuştu resmen...
Onun olmuştum....
Herşeyimle artık ona aittim, onundum...
Bana sanki kırılacakmışım gibi dokunurken, kulağımdan hiç eksik olmamıştı o güzel sözcükleri....
Bulutların üzerine çıkardı, yıldızları önüme sermiş gibiydi sanki bana hissettirdikleri ...
Sonrasıysa, onun kokusu eşliğinde huzurlu bir uykuya bırakmıştım kendimi...
Şu anda ise saat sabahın kaçı bilmeden, nasıl böyle aniden mutluluğu buluvermiştim onu düşünüyordum...
Mırıltıl
