~ BÖLÜM 22 ~

913 Kelimeler

Ağzıma kapattığı elini hala indirmezken, elinin üzerinden yol çizerek inip giden gözyaşıma baktı... "Ağlama...Ağlamandan nefret ediyorum...." Elini yavaşça çekerken, gözlerimi yere indirmiştim... Ölünceye kadar derken, ölüceğini mi kastetmişti... "Bişey söyle Melek susma..." Sesi öyle derin ve duygulu geliyordu ki, içine düştüğüm vicdan azabından yüreğim sıkıştı... Ama onada ümit vermek istemiyordum...Hastalığı bile bunu değiştiremezdi.... "Ben...Sevemem...Sev deyince sevilmez ki..." Gözlerini kapatarak benden birazcık uzaklaştığında ne söyleyeceğini kestiremiyordum... Ben daha beni sevdiğine inanamamışken, nasıl olurda şimdede benim onu sevmemi beklerdi... "Çok mu çirkin bir adamım...Yada çokmu hovordayım gözünde...Bi sebep sun bana Melek..." Yaşlı gözlerimi kocaman açmıştım sö

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE