Eflin karşısındaki kadının istediği şeyi yapmayacaktı. Ona bu kozu vermeyecekti. O yüzden elini yavaşca indirirken Çakırbey'e tebessümle baktı.
"Rahatını bozma lütfen. Gayet iyiyim ben gelebilirim."
Çakırbey bağırıp çağırmasını beklerken adeta ters köşe olmuştu. Belgin hanım huzursuzca yerinden kalkıp kızın yanına geldi.
"İyi misin kızım?"
"Çok iyiyim. Ağrılarım baya azaldı."
Gelininin iyi olmasına sevinmişti. Fakat ayakta volta atan kadın Eflin salona girdiğinden beri kıskançlıkla onu izliyordu. Söylentilerin çok daha üzerindeydi güzelliği.
"Siz kimdiniz?" Diyerek sakince ve tebessümle sorduğunda burnunu havaya dikerek cevapladı onu. "Ben Buse Çakırbey."
İki kadın arasındaki gergin bakışlar gidip gelirken Buse kibirle devam etti. "Sende Eflin olmalısın."
Basitçe vurgulayarak adı
