Adamın elini güç almak istercesine daha da sıktı ve ağır adımlarla kapıda ki kalabalığa doğru ilerledi.
"Yavrum, güzel kızım."
Annesinin ağlayarak yanına doğru gelmesi Eflin'in bütün duvarlarını yıkmıştı. Elinde olmadan Zülal hanımında gözlerinden yaşlar süzülmeye başladığında hızlıca kızını kanatları altına aldı ve elleriyle kızının saçlarını sevmeye başladı.
"Eflin'im. Sana bir şey olacak diye aklım çıktı."
"Annem iyiyim. Bak geldim."
"Çok şükür annem. Çok şükür."
Zülal hanım kızından ayrılıp yanında ki adama minnet dolu bakışlar attı. Çakırbey'in aşağı yukarı başını sallaması bu minnet dolu bakışları kabul ettiğini gösteriyordu.
Kalabalığa ulaştıklarında daha önce hiç görmediği esmer güzeli bir kız takıldı gözlerine. Kızın sevecen bir yüzü vardı. Herkes gibi o da geçmiş olsun di
