Nilgün Hanım burnuna indirdiği çerçevesiz gözlüklerini tekrar yukarı kaldırdı. Çoktan bıraktığı kalemi eline aldı. Yeni bir sayfa açtı.
"Annen ölmeden önce Hasret'i bulmanı neden istedi?"
"Bana kalan mirasın yarısını ona verebilmem için."
"Ve sen... Onun açığını kollayarak bu vasiyeti gerçekleştirmeme derdine mi düştün?"
"Saçmalama. Kurduğum işten saatlik kazancım hakkında bir bilgin var mı? Kaldı ki, para umrumda bile değil. Babam olacak şerefsizden ne kaldıysa tek kuruşuna el sürmedim. Annemin son dileği için, yarısını değil hepsini bile veririm."
"Ondan nefret etme çaban neden peki? İnkar edemezsin. Eğlenceli bir tipe benziyor ve sırf senin gülmeye alerjin var diye neşeli bir kadının hayatını Truman Show setine çevirmişsin."
Bunu sesli söylemektense, sırtında şaklayan yüz kırbaca,
