Taksiye atlayıp üniversiteye giderken arabasız olmanın acısını yaşıyordum. Kim bilir bu taksiye nasıl pasaklı insanlar binmişti hatta sidiklerini koltuğa döküp 'su döküldü' diyerek olay yerinden uzaklaşmışlardı.
Bu düşünceler beynimde cirit atarken, vücudum kaşınmaya başlamıştı bile... Vücudumun kaşıntısı, acil banyo yap yoksa uyuz olacaksın, diye alarm verme biçimiydi.
"Abla nereye gidiyoruz?" diyen taksiciye baktım, sonra bakmaya doyamadım bir daha baktım. Yok ya bildiğin bana 'abla' demişti! Benden büyük olduğuna kalıbımı basar ve ziyan olmayayım diye seksi kalıbımı duvara asardım.
"Amca beni mimarlık fakültesine bırak," dedim.
"Tamam, hallederiz bacım!" dedi, bacım kelimesine bastırarak.
Bacılar götürsün seni taksici! Daha demin abla diyordun, bacım nerden çıktı ha? Karşı
