Nazlı sabah uykusundan inleyerek uyandı. Asil ne yapacağını bilemeden sadece "rüya görüyorsun bitanem uyan" diyebilmişti. Nazlı uyanıp" annemleri gördüm "gözleri dolu doluydu. Başını kocasının göğsüne koyup içini çekerek " Ben onları uzun zamandır görmemiştim. Lütfen İzmir'e gidelim "
Asil"gidelim bitanem sen üzülme lütfen. Sen bi duş al ben kahvaltı hazırlıyorum sonra çıkalım"
Nazlı eşofman giymiş saçlarını bile kurutmamış inmişti. Asil hemen bir havlu alıp gelip saçlarına sarıp kahvaltı yaptılar. Sonra hemen çıktılar. İzmir'e gittiklerinde ilk olarak mezarlığa gitmişlerdi. Aklından hep acaba bu bir işaret miydi? Babam ve annem benden birşeyler yapmamı mı bekliyorlardı?
Neredeyse bir saat öylece oturdu ve hiç birşey konuşmadan annesinin ve babasının mezarını bir insanı kucaklarmış gibi
