Duru annesinin kolları arasında öylece durdu. Annesi ona sıkıca sarılırken Duru gözlerini kırpıştırıyor korkunç bir rüya gördüğünü düşünüyordu. Bu kadar kötü bir zamanlama daha olamazdı. Annesi geri çekilip onun yüzüne baktı. Annesinin gözleri yüzünü incelediğinde gülümsemesi soldu yerini çatık kaşlar aldı.
Duru'nun çenesini tutup gözlerinin içine bakarken "Neyin var senin? Göz altların çökmüş gözlerin kıpkırmızı. Ağladın mı sen?" dedi.
Duru gülümsemeye çalışırken "Biraz yorgunum sadece anne" diyerek geri çekildi. Kendini garip bir şekilde suçlu hissediyordu. Sanki annesi ona biraz daha baksa akşam yaşananları öğrenecekti. Kalbi göğsünde çarparken "Siz neden erken döndünüz?" dedi.
Annesinin arkasından babası göründü. En kötüsü de babasının gözlerine bakamamasıydı. Babası ona sarılıp "Bi
